Vakbondsproject in Rusland
In Rusland voert TIE sinds april 2008 een scholingsproject uit samen met haar partnerorganisatie TIE-Moscow. Het project bestaat uit trainingsseminars ter versterking van een nieuw netwerk van onafhankelijke bonden in Rusland, die zich verenigd hebben in de Interregionale Federatie van Onafhankelijke vakbonden van Automobielarbeiders (MPRA). De belangrijkste lidbond van deze organisatie is de onafhankelijke vakbond van Fordarbeiders in Sint Petersburg. Het project wordt ondersteund door het Solidariteitsfonds van FNV Bondgenoten met cofinanciering door NCDO. Een aantal kadergroepen, die actief deelnemen aan het project leveren vanuit hun bedrijf ook een financiële bijdrage aan het project (Corus, DSM, Nemef). TIE-Netherlands bereidt hen voor en coördineert hun deelname aan het project. Daarnaast heeft TIE-Netherlands de algemene coördinatie van het project.
De activisten van de Fordvakbond hebben in de afgelopen 3 jaar een stevige vakbond opgebouwd die in heel Rusland als voorbeeld geldt van hoe werknemers zelf een democratische vakbond kunnen opbouwen. Beslissingen worden genomen door de leden zelf en de leden van de vakbond hebben belangrijke verbeteringen afgedwongen door een aantal goed georganiseerde acties, waaronder een langdurige staking in december 2007. De kaderleden van de nieuwe vakbond hebben aangegeven dat zij veel behoefte hebben aan scholing, om in de toekomst doelbewuster en effectiever hun vakbond op te bouwen en ook om op een goede manier steun te kunnen bieden aan de leden van andere nieuwe vakbonden. Daarom omvat het TIE-project een tweetal kadercursussen voor een kerngroep van leidende kaderleden uit verschillende bedrijven.
Naar het voorbeeld van de Fordvakbond nemen in veel bedrijven in Rusland de werknemers het initiatief tot het oprichten van een onafhankelijke en democratische vakbond. Veel Russische arbeiders hebben hun buik vol van de logge en bureaucratische officiële vakbonden, zij willen een vakbond die van hun henzelf is en die echt voor hun belangen opkomt. Het gaat hier meestal om jonge en onervaren werknemers, die in veel gevallen in hun enthousiasme onvoldoende rekening houden met de reactie van het management. Veel nieuwe vakbonden zijn inmiddels al kapot gemaakt doordat de leiders zijn ontslagen en de leden geïntimideerd. De strategie van het TIE-project is er dan ook op gericht om de nieuwe en onervaren activisten een minimum aan scholing te bieden over de Russische arbeidswetgeving en de rechten die zij hebben als werknemers en als vakbond. Daarnaast krijgen zij adviezen over hoe het beste te handelen opdat hun jonge vakbond niet wordt vernietigd voordat zij sterk genoeg is om de aanval van het management te weerstaan. De scholingen worden in de meeste gevallen gegeven door de trainster van TIE-Moscow, Gezilda Martins Lima, en door de voorzitter van de Fordvakbond, Alexei Etmanov.
Naast basis- en kadertraining ondersteunt TIE ook een aantal uitwisselingen tussen Russische werknemers bij multinationals en hun collega’s in andere landen. Als gevolg van deze uitwisselingen ontvangen de Russische vakbondsleden meer steun van hun buitenlandse collega’s in geval van conflicten met het management en wordt hun positie in het bedrijf versterkt. Een voorbeeld hiervan zijn de werknemers bij de Volkswagenfabriek in Kaluga, die inmiddels een samenwerking hebben opgebouwd met hun collega’s in Brazilië, Duitsland en Spanje. Hoewel VW een eigen bedrijfsbond heeft opgericht om de positie van de democratische vakbond te ondermijnen, heeft de jonge onafhankelijke vakbond zich tijdens het eerste arbeidsconflict in juni 2009, mede dankzij de buitenlandse steun, goed kunnen handhaven en haar positie kunnen versterken.
Links:
Annual Survey of Violations of Trade Union Rights, Russia:
|
Door Igor Kamensky
De onderdrukking tegen de vakbond in de automobiel-fabriek "Tagro”, gelegen in de stad Tver, is hervat. De bedrijfsleiding heeft de druk verhoogd op de leider van de bedrijfsafdeling van de Interregionale Vakbond van Werknemers in de Auto-industrie (MPRA), Denis Litvin, waaruit blijkt dat het management contacten heeft met de politie als ook met de criminaliteit. |
||
|
Een delegatie vakbondsbestuurders heeft van 12 tot en met 19 april een bezoek aan Nederland gebracht. Dit gebeurde op uitnodiging van de werkgroep Internationale Solidariteit van de divisie metaal van FNV Bondgenoten. De Russen bezochten onder andere Corus, DAF en Schiphol. |
||
|
From Moscow Times, 1 December 2009 In a bid to regain some power for organized labor, Boris Kravchenko, president of the All-Russia Confederation of Labor, the country’s second-largest union group, is leading his group’s 1.3 million members to a merger with another major independent group of about the same size, the Russian Labor Confederation, which is the country’s third-largest workers group. He said a unification conference, expected to take place early next year, would mark a turning point in the country’s labor movement, likening it to a famous strike by Soviet coal miners in 1989 that gave rise to independent unions. |
||
|
Met de slogan Don't cry! Get organized! hebben basisorganisaties van de werknemers bij onder andere Ford, Volkswagen, GM, Renault, Lada, Hyundai in Rusland, en de nationale leiding van de MPRA hun website ( http://mpra.info/ ) gelanceerd om de verspreiding van informatie te vergemakkelijken over de toch al rijke geschiedenis van de jongste en strijdbare vakbond van werknemers in Rusland. |
||
|
“In 2000 ben ik naar Rusland gekomen om te werken als trainster in samenwerking met vakbonden in drie landen (Rusland, Oekraïne en Belarus). Zij zochten naar een antwoord op de nieuwe uitdagingen na de overgang van staats-socialisme naar een kapitalistisch systeem. Ik wilde de arbeiders aantonen wat hun rol zou kunnen zijn in deze nieuwe werkelijkheid. Russische arbeiders waren altijd ondergeschikt aan de staat. Zij hadden geen idee dat hun arbeids-kracht iets waard was en waren alleen maar gewend om orders op te volgen. De vakbond was verbonden met de regering en zag er op toe dat het staatsplan werd uitgevoerd. In de nieuwe kapitalistische werkelijkheid na de val van de Sovjet Unie hadden vakbond en arbeiders nog geen nieuwe richting voor hun onderlinge verhoudingen gevonden. Ze moesten nadenken over een democratische model dat het mogelijk zouden maken om tot nieuwe economische verhoudingen te komen, waarin arbeiders en vakbond zoeken naar een organisatievorm binnen het bedrijf die de kwaliteit van hun leven zou verbeteren. Anders dan het soort arbeidersscholing waaraan ik gewend was in Brazilië, is in Rusland het werk er meer op gericht om de sovjet mentaliteit af te breken. Werknemers moeten zichzelf gaan zien als volwaardige mensen. In Brazilië strijden arbeiders tegen honger en ellende, maar in Rusland moet men strijden tegen een ideologie die stelt dat de arbeiders in dienst staan van staat en gemeenschap en dat ze als individu er niet toe doen. De Russische deelnemers aan de seminars moeten overtuigd worden om voor hun eigen belangen op te komen. Zij hebben te maken met een vakbond die de “ellende socialiseert”, en de arbeiders eisen niets van de vakbonden behalve “sociale hulp”. In hun hoofden het begrip te doen postvatten dat de vakbond er voor moet zorgen dat je jezelf kunt onderhouden, zonder sociale hulp, was en is nog steeds moeilijk.
|
||
