   LeMonde is een bedrijf aan de rand van de metropool Jakarta. Al 20 jaar produceert het kussens en babykleding voor de lokale markt en de export naar Rusland en landen in het Midden-Oosten. Sinds 16 juni 2010 zijn 95 vrouwelijke werknemers en vakbondsleden in staking. Zij hebben het bedrijf bezet en zijn 24 uur per dag aanwezig. “We gaan door totdat we krijgen waar we recht op hebben”, stelt Lisnar, een naaister uit dit bedrijf en overtuigd vakbondslid. Lisnar werkt sinds 16 jaar bij LeMonde. Ze is begonnen als naaister en al snel kon ze aan de slag als supervisor. Echter, op het moment dat ze zich aansloot bij KASBI (Indonesian Congress States Labor Alliance) kon ze weer als naaister beginnen. “Dit is een strategie van het management om ons te ontmoedigen. Carrière mogelijkheden en ‘groeien binnen het bedrijf’ is alleen weggelegd voor gehoorzame werknemers.” Lisnar vertelt ons dat toen het bedrijf volledig draaide er zo’n 800 mensen werkten. Het merendeel hiervan waren vrouwen.
De werknemers in het bedrijf kregen altijd onderbetaald. Hun maandsalaris bestond uit een magere 800.000 Roepia, zo’n 70 Euro, per maand (het minimumloon in Indonesië ligt op 1 miljoen Roepia). Een paar maanden geleden kwam de vakbond hiertegen in opstand; de simpele eis was dat de vrouwen het loon kregen waar ze recht op hebben. Het management kon er niet omheen om hiermee akkoord te gaan. Ze hebben echter nu een andere manier gevonden om de touwtjes weer in handen te krijgen en de vakbond buiten de deur te houden; verplaatsing van het bedrijf naar een andere stad. Volgens het management is dat noodzakelijk omdat de vraag afgenomen is. “Dit is domweg een leugen”, stelt Lisnar. “Het is een strategie om de productie ergens anders onder te brengen, zodat de vakbond weer helemaal opnieuw moet beginnen met het werven van leden en het organiseren van werknemers.” En, nog belangrijker: de vrouwen zullen hun werk verliezen. “Hier gaan we dus niet mee akkoord”.
Dus sinds 16 juni 2010 houden de 95 vakbondsleden het bedrijf bezet. “We zijn 24 uur per dag aanwezig, in drie shifts”, vertelt Lisnar. Om in hun onderhoud te voorzien maken de vrouwen kleren met behulp van eigen materiaal, die ze verkopen aan sympathiserende buren en vakbondsleden van andere textielbedrijven. “Onze collega’s van de vakbond en van andere bedrijven zijn erg solidair met ons; ze komen langs om rijst en eten te brengen en om wat van onze spullen te kopen”. Het management is met de Noorderzon vertrokken. “Zij verschansen zich in een kantoortje ergens in Jakarta”. KASBI, de vakbond heeft al drie keer proberen te onderhandelen. Echter, zonder succes. Dus gaan de vrouwen door. Ze zijn gemotiveerd om door te gaan, net zo lang tot ze krijgen waar ze recht op hebben. “We struggle to win”!
Voor solidariteitsberichten aan de werknemers van LeMonde, stuur je email naar: kp_kasbi@yahoo.com
(Franny Parren, Jakarta, 29 July 2010) |
||