Printervriendelijke versieSend by email
Zahra Bakili is kaderlid van de Marokkaanse landarbeidersvakbond FNSA. Sinds 1 juli van dit jaar werkt zij in haar vrije tijd als organiser voor FNSA in Ait Melloul(voorstad van Agadir). In de afgelopen tijd heeft zij naast haar eigen bedrijf ook praktisch alle 192 werknemers van het verpakkingsbedrijf Azor georganiseerd. Bijna alle werknemers zijn vrouwen. Wij praten met haar na afloop van een scholingsseminar in Agadir op 8-9 december 2011.
 
Wil je iets over jezelf vertellen?
Ik heet Zahra Bakili. Ik werk bij Nutribel (een Spaans-Marokkaans bedrijf dat koelhuizen exploiteert en vervoer van bederfelijke groenten en fruit organiseert). Het heeft mij drie jaar gekost om kaderlid te worden. Ik had het steeds veel te druk, ik moest werken van donker to donker. Na 4 jaar hard werken, drukte en geen respect, heb ik samen met tien collega’s in mijn bedrijf besloten om op het bedrijf een comité op te richten. Toen waren wij nog niet aangesloten bij een vakbond.
 
Toen wij het comité hadden opgericht raakte ik in contact met een kaderlid van een ander bedrijf, die was aangesloten bij FNSA. Aan hem heb ik gegevens gevraagd van deze vakbond, en zo kwam ik in contact met de secretaris van FNSA in onze regio, Lahoucine Boulberj. Ik heb hem gevraagd om ons te helpen bij de opbouw van een vakbondsafdeling. Toen hebben wij in mei 2010 een officieel bureau(vakbondsafdeling) van FNSA op het bedrijf opgericht. Het bureau bestaat uitsluitend uit vrouwen. Wij zijn nog steeds actief en wij hebben inmiddels ook de meeste andere vrouwen bij de bond betrokken.
 
 
Hoeveel leden hebben jullie nu als FNSA?
Wij hebben nu 42 leden in het bedrijf. Sinds wij zijn opgericht zijn er veel moeilijkheden geweest met de baas. Hij heeft speciaal een vrouw aangenomen om de werkneemsters te overtuigen om uit de FNSA te stappen en om lid te worden van een nieuwe vakbond, die hij zelf heeft opgericht. Die bond is het gelukt om 4 vrouwen lid te maken, naast 10 stafleden. Een aantal vrouwen die tot dan toe vriendinnen waren van deze 4 heeft toch besloten om lid te worden van de FNSA. Dat heeft de baas niet geaccepteerd. Hij heeft hen nu 8 dagen de tijd gegeven om een verklaring te tekenen dat zij hun lidmaatschap opzeggen, anders zullen zij ontslagen worden.
Wij hebben met alle 42 FNSA-leden afgesproken, dat als de baas zijn plannen doorzet, wij allemaal het werk zullen neerleggen.
Is de dat enige reden?
Een andere reden waarom de baas deze vrouwen wil ontslaan is omdat zij geweigerd hebben zich door de bedrijfsarts te laten visiteren. Deze man houdt zich niet aan de wet, want hij runt ook een privékliniek en voor een bedrijfsarts is dat verboden. Werknemers die een ongeval hebben gehad worden altijd naar zijn kliniek vervoerd. De kosten van de ambulance houdt de baas vervolgens in op hun loon.
Deze arts wil de mensen onderzoeken in een open ruimte naast de werkplek, zonder privacy. Dat accepteren de vrouwen niet. Ook zijn gedrag is intimiderend. Hij heeft vrouwen met ontslag gedreigd als zij zich niet door hem laten onderzoeken. Terwijl de wet voorschrijft dat de werkneemster zelf hiervoor een arts mag kiezen.
 
Je hebt ook het bedrijf Azor georganiseerd. Hoe heb je dat gedaan?
Ik doe dit samen met een kaderlid, Abdelkrim. In dat bedrijf werken 192 vrouwen, die groenten en fruit verpakken.
Ik heb het meestal druk op mijn werk. Daarom praat ik veel met collega’s tijdens het werk, of als ik op het vakbondsbureau ben.
De collega’s van Azor kom ik meestal tegen op straat of op de markt. Het bedrijf ligt vlak bij het mijne.
 
Werk je ook naar de opbouw van een kadergroep?
Ja, ik heb de ambitie dat iedereen actief gaat worden.
 
Lukt het om je vakbondswerk te combineren met je gewone werk?
Ik doe mijn vakbondswerk naast mijn werk. Als er weinig werk is doe ik meer vakbondswerk. Mijn kinderen zeggen vaak tegen mij dat ik moet oppassen voor mijn gezondheid en niet zo hard moet werken.
 
Je baas bedreigt je collega’s met ontslag? Waarom ontslaat hij jou niet?
De baas heeft nog geen gaatje gevonden om mij te pakken. Bijvoorbeeld voor deze scholing ben ik naar M. Ahmed gegaan(mijn baas) en heb hem gezegd dat ik naar een scholing wilde die georganiseerd wordt door mijn vakbond samen met een Nederlandse vakbond. Hij heeft niet gereageerd en toen heb ik hem de volgende dag weer hierop aangesproken. Toen heeft hij uiteidnelijk ja gezegd en ik heb hem om een schriftelijke bevestiging gevraagd.
 
Waarom maakt hij niet meer problemen?
Waarom? Ik doe niets buiten de wet. Ook in dit geval: ik gaf hem de keus. Soms schreeuwt hij tegen mij. Toch geef ik hem na afloop altijd een hand. En ik verwijs steeds naar de wet.
 
Wat voor steun vanuit Nederland zou belangrijk zijn voor jou?
Lahoucine doet zijn best. Wij hebben meer scholing en kennis nodig, om ons werk beter te kunnen doen.